FIEP
Veerle Suzanna Driessen groeide op in Eindhoven, maar de muziek die ze maakt als FIEP klinkt alsof ze overal tegelijk thuis is, en nergens helemaal. Dat is bedoeld als compliment. Samen met Jannes van Kaam op gitaar, Silva Westera op toetsen, Koen van Bemmelen op bas en Sweder Al op drums bouwt ze songs op uit indiepop, postpunk en shoegaze, met teksten die net zo hard naar binnen gaan als ze naar buiten komen. De rusteloosheid, de twijfels, de kleine overpeinzingen, het zit er allemaal in, maar nooit zwaar op de hand.
Wat FIEP onderscheidt, is hoe scherp de songs zijn geconstrueerd. Er zit altijd een haak, een melodie die blijft hangen, maar ook iets dat daarna nog even doortikt. Veerle schrijft songs die iets prijsgeven zonder alles bloot te leggen, en live op Het Plein, in de open lucht is dat dubbele precies wat werkt. Het vijftal neemt de energie van de plaat en trekt die verder open. Op de EP Fried Rice uit 2024 swingen nummers als Did The Drummer Change The Bass ergens tussen LCD Soundsystem en Blur in; dat is het soort muziek dat vanzelf in het lijf kruipt.
FIEP stond eerder op Noorderslag, Paaspop en Bospop, en speelde als voorprogramma van Wet Leg de band die ze zelf als invloed noemen. Dat zegt iets. Op Het Plein krijg je een band die weet hoe een groot podium werkt, die het speelse en het persoonlijke niet opoffert voor bravoure, maar er juist allebei tegelijk in stopt. Nummers die tegelijk buiten en binnen spelen, een zangeres die precies weet waar de grens ligt tussen ingehouden en losgelaten. Dat is FIEP.